اینقدر خوبه که اینترنت کم سرعت و محدود داشته باشی و مطمئن هم باشی که تا چند روز آینده به هیچ چیزی در دنیای متمدن دسترسی نداری ٬ تنها کاری که ازت بر میاد اینه که بشینی ۲ کلمه درس بخونی تا شاید بتونی افسوسی رو که توی دلت انبار شده به خاطر اینهمه زحمتی که کشیدی و توفیر زیادی تو حال و روزت نداشت بریزی بیرون و امید داشته باشی به روزای روشن به جبران تمام این روزای سیاه![]()
معجزه سانسور
نوشته
سعیدتوکلی
در شنبه، اردیبهشت ۲۱، ۱۳۸۷
خب دیگه باید به جان این محدودیت های اینجا دعا کنم
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
0 نظر:
نظر خود رادرکادر زیر بیان نمائید